CGTN / Andrew Korybko

New York Times kısa süre önce eski Donald Trump yönetiminin Adalet Bakanlığının (DOJ) gizli bilgilerin sızdırılması soruşturması kapsamında, Temsilciler Meclisi İstihbarat Komisyonu’nun iki önde gelen Demokrat Partili üyesi Adam Schiff ve Eric Swalwell hakkındaki çok sayıda belgeyi istediğini ortaya çıkardı. DOJ, Apple’dan meta verileri aldıktan sonra, iki temsilcinin aile üyeleri ve memurları dâhil birçok insan bu sayısal ağa takıldı. Bu çarpıcı ifşa, Trump yönetimi hakkında birçok soruyu gündeme getirdi.

Herkes, o zamanlar eski Başkan’ın gizli bir Rus kuklası olduğu şeklindeki yanlış iddia dâhil şimdi yanlışlanmış komplo teorileri ile ilgili olanlar dâhil, Amerika Birleşik Devletleri (ABD) hükümetinden pratik olarak her türlü konuda neredeyse durmadan bilgi sızdığını hatırlayacaktır. Bir yandan, bazıları bu ifşaların (sonunda ister doğru ister yanlış çıksın ister sonuçsuz olsun) seçilmiş hükümetlerini daha iyi anlamalarına sağlayarak Amerikan halkına bir hizmet olduğunu savunabildi. Ancak, öte yandan, makul biçimde bu sızıntıların bir ulusal güvenlik tehdidi olduğu iddia edilebilir.

Schiff ve Swalwell Trump’ın en şiddetli eleştirmenleri arasındaydı. Bu hükümetin onlarla ilgili soruşturmasını oldukça tartışmalı hale getiriyor, çünkü bu soruşturmanın ulusal güvenlik endişeleri ile ilgili bir daha meşru bir nedenle değil, siyasi amaçlarla yürütüldüğünü gösterebilir. Soruşturmaların sonuçları bu temsilcilerin sayısal kayıtlarının araştırılmasının resmi amacıyla ilgili olmayan skandalvari bilgileri de ortaya koyabilirdi. Bu da bu bilgilerin o amaçla açığa çıkarılmışsa, şantaj için kullanıldıkları şüphesini doğururdu. Bu olmamış görünüyor, ama bu senaryo birçok Amerikalıyı halen endişelendiriyor.

AMERİKAN DEMOKRASİSİ TRUMP YÖNETİMİ DÖNEMİNDE ALT ÜST OLDU

Tartışmanın karşıt ucundakiler, bu politikacıların eski Başkan’a yönelik nefretlerinin onların görevleri sırasında edindikleri gizli bilgileri sırf partizan amaçlar için sızdırmalarına neden olmuş olabileceğini, bu nedenle, hükümetin onları soruşturmaktaki meşru isteğinin bu türden bir şeyin ortaya çıkmamasını garanti altına almak olmuş olabileceğini ileri sürüyorlar. Her iki iddia da kendi içinde güçlü, ancak Amerikan halkı bu tartışmalı soruşturmaların gizli olması dikkate alındığında, asla bir sonuca varamayabilir. Böyle olsa bile, bu skandal hakkında hala bazı önemli sonuçlara varılabilir.

İlk olarak, Trump dönemini tartışmasız bir şekilde Demokratlarla Cumhuriyetçiler arasındaki sert siyasi savaş belirledi, bu savaş o kadar ciddi hale geldi ki, DOJ resmen bazı önde gelen eski Temsilcilerin zamanın Başkanına karşı partizanca sürdürdükleri savaş yanlarına kar kalırsa ulusal güvenliği tehlikeye sokabileceklerine inandı. İkincisi, Cumhuriyetçi DOJ’un önde gelen muhalefet üyelerini soruşturmasının bakış açısı, Trump’ın da muhaliflerinden bazılarının yaptığını ileri sürdüğü gibi, aynı partizan nedenlerle Başkanlık yetkilerini kötüye kullanmış olabileceği endişelerini doğuruyor.

Bu gözlemlere dayanarak, ABD’nin seçkinleri arasında, bu, öteki ya da belki de iki tarafın da -eğer yasa dışı olarak değilse bile- ahlakdışı olarak seçilerek geldikleri görevleri birbirlerini gözden düşürmek için kullandıklarını görmüş olabileceği, ilan edilmemiş bir siyasi iç savaş içinde olduğu söylenebilir. Bu siyasi iç savaşın bitip bitmediği ya da Joe Biden yönetiminin, Başkanın yetkisini kullanarak ya da hükümetindeki en ateşli destekçilerinin girişimi ile basitçe bu kez 6 Ocak Kongre ayaklanması ile ilgili olarak muhtemelen DOJ’u muhaliflerine karşı silah olarak kullanma konusunda selefinin rolünü üstlenip üstlenmediği belli değil.

Ortada sayısız soru var ama ne yazık ki şu anda hiçbir yanıt yok, fakat bütün bunlar Amerikan demokrasinin geçen dört yılda nasıl işlevsiz hale geldiğini göstermeye yarıyor. İster muhalefet üyelerinin gizli bilgileri sızdırarak ulusal güvenliği tehlikeyi soktuğu isterse eski yönetimin DOJ’u siyasi amaçlarla muhaliflerinin üstüne salması olsun. Amerikan demokrasisinin Trump yönetimi döneminde ciddi biçimde alt üst olduğu inkâr edilemez. Bu nedenle, bu dönemde daha az toplum onun modelini taklit etmek istediği için Amerika’nın yumuşak gücünün bütün dünyada düşmesine fazla şaşmamalı.