Çin’de Güneybatı Siyasi Bilim ve Hukuk Üniversitesinin (SWUPL) web sitesinde “Xinjiang pamuğu karalanmaz: Xinjiang’daki pamuk üretiminde ‘zorla çalıştırma’ durumu olup olmadığına dair araştırma” adlı bir raporu yayınlandı.

Raporda, üniversitenin İnsan Hakları Enstitüsü ve Geleneksel Olmayan Güvenlik Enstitüsü’nün iş birliğiyle oluşturulan araştırma ekibinin Xinjiang’ın Aksu ve Kaşgar gibi bölgelerinde pamuk üretimi durumu hakkında gerçekleştirdiği çalışmalar ve varılan sonuca yer verildi.

Araştırmalar, Batılıların Xinjiang’daki pamuk toplama çalışmalarıyla ilgili suçlamanın dayanaksız olduğuna, pamuk üretiminin her halkasında sözde “zorla çalıştırma” izine rastlanmadığına işaret ediyor.

Bunun yanı sıra, diğer mesleklerle kıyaslandığında, elle pamuk toplamanın yüksek ücreti, Xinjiang’ın güney kesimindeki halk için mesleği cazibeli yapıyor. Ayrıca pamuk toplamada makineleşmenin yaygınlaşmasıyla, elle pamuk toplama, giderek daha cazip hale geliyor. Bazı batılı ülkelerin bu konudaki açıklamaları Xinjiang’daki gerçek durum gözetilmeden mantıksız şekilde yaratılan iddialardır.

Xinjiang’ın güney kesiminde pamuk üretimindeki makineleşme düzeyi sürekli yükseliyor. Tarla biçme, tohumlama, tarla yönetimi, pamuk toplama gibi üretimin tam prosedüründe makineleşme gerçekleştirilmiştir. Bugün otomasyon aşamasına geçilmektedir. Örneğin, Aksu bölgesinde 2020 yılında pamuk toplama makinesi 834’ü buldu, makineyle toplama yapılan tarlaların toplamdaki oranı yüzde 71,3’e ulaştı.

Makineleşmenin önemli sebepleri arasında hükümetin tarımsal makinelerin tüketimine sübvansiyon sağlaması, pamuk üreticilerinin makineleşmeyle pamuk toplamanın maliyetini düşürmek istemesi yer alıyor.

Elle toplamanın hektar başına ücreti 12 bin ile 15 bin yuan arasında, makineyle ise sadece bin 800 ile 2 bin 700 yuan arasında değişiyor. İki ücretin farkı çok keskindir. Bunun sonucu, elle pamuk toplamanın yarattığı iş sayısı büyük ölçüde azaldı.

Buna rağmen pamuk toplamanın getirdiği yüksek gelir, çok sayıda kişiyi pamuk tarlalarına çekti. Bir toplama döneminde bir kişinin kazandığı para, yerli köylülerin kişi başı yıllık gelirini aşabilir.

Xinjiang’da pamukların toplandığı 50 ila 70 gün içinde istekli olan herkes başvurup toplama çalışmasına ne zaman, nerede katılmaya karar verebilir. Hatta fabrikadaki işçiler toplama döneminde izin alıp tarlada çalışır.
SWUPL’nin raporunda Xinjiang’ın pamuk üretiminde “zorla çalıştırma” durumunun bulunmadığı, elle pamuk toplayan kişilerin tüm haklarının korunduğu vurgulandı.