China Daily / Zheng Yongnian

Şimdi herkes Amerika Birleşik Devletleri’nin (ABD) ekonomi ve ticarette Çin’den kopmaya ve siyaset, teknoloji, askeriye vb… alanlarda Çin’i kontrol altına almaya çalıştığından bahsediyor. Ancak ABD’nin en önemli kontrol çabası Çin’in imajını zora sokmaya yönelik.

Herkes, özellikle ABD olmak üzere Batının son zamanlarda Çin’e çamur atmak ve Çin’i şeytanlaştırmak için Xinjiang Uygur Özerk Bölgesi’ndeki dini ve etnik sorunları kullandığını görebilir. Bu Çin’in uluslararası imajına büyük zarar verdi. Ve Batılı ülkeler Çin ana karasının siyasi sistemini karalamak için Taiwan ve Hong Kong’un “demokratik” imajlarını kullandı. Sonuç olarak, Çin ve Batı birbiriyle çekişiyor. Bunun etkisi ABD’nin yumuşak gücünün düşmesidir, ama Çin’in yumuşak gücü de düşüyor. Sorun Çin’in diğerlerinin desteklemeyi kabul edebileceği bir bilgi sistemine sahip olmaması. 

Batı, Çin’in merkezi çıkarları ile ilgili gerçekleri çarpıtmaya çalışırken yanlış anlamaları önlemek gerekli olsa da Çin’in Batı’nın imajına karşı saldırılarına tepki göstermekten çok inisiyatifi nasıl ele geçireceği konusunda düşünmesi gerekiyor.

ÇİN MEDYASI VE DÜŞÜNCE KURULUŞLARI BÜYÜK ROLE SAHİP

ABD’de, düşünce kuruluşları araştırmacılar ve akademisyenlerin ülkenin politika belirlemesine doğrudan katkıda bulanacağı bir platform işlevi görüyor. Ancak Çin düşünce kuruluşları ya da hükümet politikalarının rasyonelliğini kanıtlama görevi ile meşgul ya da tamamen ekonomik araştırmalara odaklanmış durumda.

Çin’in kendi pratiklerine dayanan ve yabancılar tarafından kolayla anlaşılabilecek bir bilgi sistemi kurması gerekiyor. Çin medyası ve düşünce kuruluşları bu süreçte büyük roller oynamakla yükümlü.

Bir yandan medya kuruluşları yabancı dinleyicilere cazip gelen hikâyeleri daha iyi nasıl anlatacaklarını daha çok düşünürken, Batı ile sonsuz çatışmalara zaman ve enerjilerini harcamaktan kaçınmaları gerekir.

Öte yandan, Çin düşünce kuruluşları kendilerini üniversitelerden farklılaştırmalı ve ülkenin pratik ihtiyaçlarına daha yakın hale gelmelidirler. Politikaların nasıl doğru olduğunu kanıtlamaları değil, bu politikaları daha iyi yapmak için ne yapılması gerektiğini göstermeleri gerekiyor.