China Daily

İsviçre merkezli “Daha İyi Pamuk Girişimi (BCI)” Xinjiang Uygur bölgesinde “zorla çalıştırma” olduğu ile ilgili iddiaları birkaç uluslararası giyecek markasının Xinjiang pamuğunu boykot etmesi nedeniyle haber oldu.

Fakat Xinjiang’dan bir gazeteci BCI merkezini ziyaret ettiğinde, kendisine demeç vermeyi reddettiler. BCI memurları girişteki resepsiyon masasının arkasından ayrıntılar için bir internet sitesini ziyaret etmesini söylediler. İnternet sitesinin Hindistan’da kayıtlı bir telefon numarası var, ama bu numara gazeteciyi BCI merkezine bağlamadı.

Kesinlikle BCI profesyonellikten yoksun. “Küresel pamuk üretimini onu üreten insanlar için, yetiştiği çevre ve sektörün geleceği için daha iyi hale getirmeyi” iddia ediyor, ama birçok profesyonel bazı standartların çok düşük olduğunu ve Çin bu standartları çoktan terk ettiğini söylüyor. İronik biçimde, bu “daha iyi pamuk” örgütü, Amerika Birleşik Devletleri (ABD) ve Avustralya’daki bazı şüpheli raporlara dayanarak Xinjiang pamuğunu onaylamayı durdurdu.

BCI’NIN GÜVENİLİRLİĞİ ŞÜPHELİ

Xinjiang “zorla çalıştırma” haberleri en iyi durumda gülünçtür özellikle orada pamuk üretiminde makinelerin giderek daha çok kullanılıyor olması nedeniyle.

Geçen hafta, BCI’nın Shanghai birimi ekibinin Xinjiang pamuk sanayiini 2012’den bu yana izlediğini ve tek bir “zorla çalıştırma” örneği bulamadığını açıkladı, fakat BCI merkezi Shanghai birimine kulaklarını tıkadı. Profesyonelliğine ve ahlakına bakın.

BCI’nın resmi internet sitesi ABD Uluslararası Kalkınma Ajansı’nı (USAID) kurucu ortak olarak gösteriyor. Hayatları kurtardığını ve yoksulluğu azalttığını iddia etse de USAID’nin ondan yardım alan ülke ve bölgelerin içişlerine müdahale ederek ABD çıkarlarına hizmet ettiği herkesin bildiği bir şey. Böyle bir örgüt tarafsız olabilir mi?

Buna ek olarak, BCI konsey başkanı Marc Lewkowitz Xinjiang pamuğu ile rekabet eden ABD’deki Sipima’nın CEO’su. BCI’nın Xinjiang pamuğundan bu kadar nefret etmesine şaşmamalı.

Ayrıca, BCI standartlarının hangi faktörlere dayandığını ve kararlarını nasıl aldığını asla kamuoyuna açıklamadı. Sadece Cenevre’de bir ofis binasında birkaç büro kiraladı. Daha önemlisi, kendisine Sivil Toplum Kuruluşu (STK) diyor ama 2 bin üyesinin hepsi 6 bin Euro’dan 45 bin Euro’ya kadar değişen yıllık üyelik aidatı vermek zorunda. Bütün bu paralar nereye gidiyor?

BCI’nın güvenilirliği şüpheler üstü değil. Böyle bir örgütün Xinjiang pamuğuna çamur atması saçmadır.