Dan Chameroy, iki eserle Stratford Festivali'nde

Dan Chameroy, iki eserle Stratford Festivali'nde

Dan Chameroy'u bundan bir yıl önce, Stratford Festivali'nde sahnelenen "The Rocky Horror Show" adlı eserde Frank N. Furter'i canlandırırken izlediğimde sadece file çoraplar, büstiyer ve dantelli bir fularla sahnede boy gösteriyordu.

Bu yıl onu Stratford'da, rol aldığı iki yeni rolle de tanımadım: "Billie Elliot"ın başkarakterinin kömür madencisi babası Jackie Elliot rolü ve "Little Shop of Horrors"taki sadist diş hekimi Orin Scrivello.

1952'de Kanada'da Stratford Shakespearean Festivali olarak yola çıkan ve hâlâ yoğun şekilde Shakespeare eserlerine bağlı kalan Stratford'un müzikal sahnelemesi bir sürpriz olabilir. Festivali takip ettiğim bir hafta süresince "Henry VIII" adlı "Othello" ve "Windsor'un Mutlu Eşleri" ve kısmen Shakespeare'in yarattığı kraliçelerin hikâyelerinden esinlenilerek sahneye taşınan "Mother's Daughter"ı izledim.

Ancak 1958'de "The Beggars Opera" ve 1960'taki "The Pirates of Penzance" eserlerini sahnelemesi ile birlikte festival, belirgin bir şekilde klasik veya operetta eğimli bir müzikal tiyatro programı başlattı. 1980'lerden itibaren Broadway'in altın çağından günümüze uzanan gösterileri repertuarına katan festival günümüzde hemen her sezonunda en az İKİ İDDİALI MÜZİKAL SAHNELİYOR.

Festivalin bu seçimi oldukça mantıklı zira müzikaller günümüzün karmaşıklığına en benzeyen eserlerdir ve aynı zamanda Stratford, bir müzikalin muhteşem kostümleri ve peruk bölümleriyle, bu repertuarın gerektirdiği dönüşüm türlerine özellikle uygundur.

Tam da bu kostüm ve peruklar nedeniyle Chameroy'u tanımadım işte.

Broadway sahnesinde izlediğimde oldukça etkilendiğim "Billie Elliot", festival sahnesinde daha "modern" bir kahraman olarak boy gösteriyor. Festivalin büyük sahnesinde, Billy'nin gelecekteki bir biçimini izledim. Billy'nin Kraliyet Balesi'nde seçmelere katıldığı sosyal sınıf hicvi sanki biraz abartılmış gibi görünüyor.

Belki de aynı sebepten dolayı, Billy'nin doğuştan gelen cinselliğinin ve özellikle de en iyi giyinen en yakın arkadaşının tedavisi aceleci ve çekingen görünüyor.

Fakat diğer birçok yönden Donna Feore'nin yönetmenliğini ve koreograflığını üstlenerek sahneye taşıdığı bu heyecan uyandıran versiyon hikâyenin içinde yeni kapılar bulup bu kapılardan güvenle giriyor. Bunu da zekice, düşük teknolojili bir prodüksiyonla ortaya koyuyor.

"Billy Elliot"ta vücut bulan "eserin yeni bir yorumla bambaşka biçimde bir hikâyeye dönüşmesi" durumu festivalin daha küçük müzikallerinde maalesef kendini göstermiyor. Bu eserlerden biri ise, Chameroy'un sadist bir dişçiyi canlandırdığı "Little Shop of Horrors". Erkeklerin cinsel paranoyalarındaki kötülüğün temeline işaret eden eser, bu uyarlamasında da şimdiye dek sahneye taşınan onlarca versiyondan pek farklı bir seyirlik sunmuyor.

16 Nisan'da başlayan Stratford Festivali, 31 Aralık'a kadar devam edecek.

Kaynak: The New York Times / Jesse Green